Jako dzieci, czujemy się zdradzeni nader często. Wcale nie musi to być ciężkie przekroczenie nietykalności..
Jako dzieci, czujemy się zdradzeni gdy musimy iść spać, gdy musimy się wyprowadzić z ukochanego miasta, gdy nie możemy zjeść deseru, gdy rodzice zbyt długo wracają z pracy.. również w takich niepozornych dla dorosłego chwilach, pod najtroskliwszą opieką powstają traumy i rozczarowania.
Żadne wychowanie nie uratuje dziecka przed tym i żadne nie powinno ratować..
Można jedynie jako dorosły, przyznać się do woli, wyboru tamtego strasznego dla nas przeżycia, stanąć po stronie dziecka, zwolnić rodziców z odpowiedzialności i przyjąć całą siłę, jaka wynika z asymilacji tego doświadczenia.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s